Edgar Allan Poe to legendarny już autor romantyzmu amerykańskiego i jedyny autor z tej epoki, którego lubię, a wręcz uwielbiam. Moja przygoda z jego twórczością zaczęła się z liceum, gdy kazano nam przeczytać dwa lub trzy jego opowiadania. Miłość od pierwszego słowa. Domyślcie się jaka była moja radość, gdy znalazłam tom opowiadań Poe na półce.

Historie Edgara są mroczne, spowite tajemnicą, a przede wszystkim straszne. Były straszne w czasach ich wydania, choć i współczesny czytelnik powinien docenić jego kunszt oraz wyobraźnię. Zacznijmy jednak po kolei.

Edgar Allan Poe urodził się w 1809 roku w Bostonie i zmarł 40 lat później w Baltimore. Był poetą, nowelistą, a także krytykiem literackim. Stał się jednym z kultowych już przedstawicieli amerykańskiego romantyzmu. Często łączył wątki fantastyczne bądź paranormalne z horrorem. Swoimi wieloma dziełami zapoczątkował gatunek noweli kryminalnej, a jeden z jego bohaterów – C. Auguste’a Dupina – można uznać za pierwowzór Sherlock Holmesa, do czego z resztą A. C. Doyle nawiązuje w „Studium w szkarłacie”:

„(…) myślę, że był on dość miernym typem. Ten jego trick, gdy po kwadransie milczenia wdziera się trafną uwagą w myśl przyjaciela, jest bardzo efektowny, ale i powierzchowny. Niewątpliwie miał on genialne zdolności analityczne, ale nie był takim fenomenem, jak Poe sobie wyobrażał.”

W tomiku znajdziemy piętnaście bardzo różnorodnych opowiadań, o których bez przekłamania można powiedzieć, że są takie, jak obiecał autor – niesamowite. Całość napisana jest niesamowicie barwnym językiem, choć fabuła zwykle należy do tych mrocznych. Jestem pełna podziwu dla tak bujnej wyobraźni Poe i umiejętności spisywania tych rzeczy. Świetnie także zna zachowania ludzkie, dzięki czemu bohater nie był głupią postacią z horroru klasy B, ale także nie był nad wyraz odważny.

Źródło: http://www.webdesigndev.com/20-amazing-designs-inspired-edgar-allen-poe/

Całość dopełnia klimat niepokoju z lekką dozą psychodelii, w której to jawa miesza się ze snami, strachem i stanami ludzkiej duszy. Wisienką na torcie jest czarny humor (albo to moje poczucie humoru takie jest) i groteski, które uwielbiam.

Nie jest łatwo spośród wszystkich tych opowiadań, wybrać jedno. Zdecydowanie w pamięci zapadł mi „William Wilson”. O ile przy wielu udawało się domknąć w zrozumiały sposób wszystkie wątki, tak w tym przypadku dalej do końca nie wiem, czy dobrze wszystko zrozumiałam. Narrator w tej historii czuje zbliżający się schyłek jego żywota, próbuje oczyścić swoje sumienie i szuka wytłumaczenia dla swoich występków. Wspominając swoje przeżycia, cofa się do lat dziecięcych, do okresu, w którym poznał pewnego tajemniczego chłopca. Więcej Wam nie zdradzę, choć jestem ciekawa waszej reakcji na zakończenie.

„Atoli podobnie jak w etyce zło wynika z dobrego, tak samo w rzeczywistości smętek poczyna się z wesela. Albo wspomnienie minionego szczęścia stanowi żałość dnia dzisiejszego, albo też rozpacz teraźniejsza bierze swój początek z ekstazy, która być mogła.”

Warto także wspomnieć o innych opowiadaniach. Z Beczką Amontillada spotkałam się już dawno, ale moje odczucia co do niej się nie zmieniały. Podobnie z resztą jak w przypadku Studni i Wahadła, czyli opisu całkiem zmyślnych tortur. Motyw z tego opowiadania pojawił się w filmie The Raven, w którym notabene pojawia się Edgar Poe, choć sama historia nie ma za wiele prawdy.

Oczywiście tych dobrych opowieści jest znacznie więcej.

Edgar Allan Poe (John Cusach)  pomaga policji z Baltimore w wytropieniu mordercy, który dokonuje swoich zbrodni inspirując się twórczością pisarza. Źródło: www.filmweb.pl
Edgar Allan Poe (John Cusach) pomaga policji z Baltimore w wytropieniu mordercy, który dokonuje swoich zbrodni inspirując się twórczością pisarza.
Źródło: www.filmweb.pl

Renoma Opowieści niesamowitych, jak samego Edgara Allana Poe, jest jak najbardziej zasłużona. Zakochałam się w jego dziełach już dawno, a teraz już zupełnie je pokochałam. Napisana w niezwykle artystyczny sposób do dziś jest jednym z kultowych dzieł gatunku. Gwarantuję Wam, że nic podobnego wcześniej nie czytaliście.


Autor: Edgar Allan Poe
Tytuł: Opowieści niesamowite
Przekład: Bolesław Leśmian
Ocena: 9/10

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s